مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» تفاوت پروتئین های حیوانی و گیاهی چیست؟

تفاوت پروتئین های حیوانی و گیاهی چیست؟

پروتئین یک قسمت اساسی در رژیم غذایی است. به ساخت ، ترمیم و حفظ ساختارهای بدن کمک می کند. غذاهایی که از گیاهان و حیوانات به دست می آیند هر دو می توانند پروتئین بدن ما را تأمین کنند اما تفاوت هایی بین پروتئین گیاهی و حیوانی وجود دارد. پروتئین‌ها مولکول‌های بزرگی هستند که از زنجیره‌های بلند اسید آمینه تشکیل شده‌اند. اسیدها آمینه غیر از اینکه واحدهای سازنده‌ پروتئین هستند، مسئول چیدمان عملکردهایی چون تکرار DNA، حرکت مولکول‌ها و تسریع واکنش‌های متابولیسمی می‌باشند. پروتئین‌ها بر اساس ترتیب و تسلسل اسیدهای آمینه‌شان، با هم متفاوتند.

پروتئین در بدن وجود دارد ، از ماهیچه ها و اندام ها گرفته تا استخوان ها ، پوست و مو .... بدن پروتئین را مانند سایر مواد مغذی ذخیره نمی کند، بنابراین پروتئین باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. مصرف میزان مناسب آمینو اسید به ساخت عضلات کمک می کند و به بدن کمک می کند پس از ورزش به سرعت بهبود یابد. درک تفاوت بین پروتئین انسانی و حیوانی برای تمام کسانی که به دنبال رژیم غذایی سالم هستند، ضروری است.

پروتئین از آمینو اسید ساخته شده است و بدن هم به میزان متعادل به همه 22 نوع آمینو اسید نیاز دارد تا به درستی عملکرد خود را انجام دهد. یک منبع کامل پروتئین غذایی است که حاوی تمام این 9 پروتئین باشد. 

از تفاوت های مهم بین پروتئین انسانی و گیاهی محتوای آمینو اسید آنهاست. آمینو اسید یکی از مهم ترین بخش های ساختمان پروتئین است. زمانی که بدن پروتئین غذا را هضم می کند، آنها را به آمینو اسید تبدیل می کند. 

بدن به مقادیر مختلف آمینو اسید در زمان های متفاوت نیاز دارد. بسیاری معتقدند که رژیم غذایی باید حاوی منابع کامل پروتئین هایی باشد که دارای تمام انواع آمینو اسید هستند. 

از محصولات حیوانی منابع کاملی از پروتئین هستند ، مانند:

ماهی

انواع مختلف تخم مرغ

محصولات لبنی مانند پنیر ، شیر و آب پنیر

گوشت قرمز گاو ، گاومیش ، و گوزن

طیور از منابعی مانند مرغ ، بوقلمون و بلدرچین

گوشت از منابع کمتر متداول ، از جمله گراز ، خرگوش و اسب

اکثر پروتئین های گیاهی کامل نیستند ، به این معنی که حداقل یکی از اسیدهای آمینه ضروری را در این منابع وجود ندارد.

با این حال ، برخی از غذاهای گیاهی مانند کینوا و گندم سیاه ، منابع کامل پروتئین هستند.

برای گیاهخواران مهم است که منابع پروتئین خود را مخلوط کرده و اطمینان حاصل کنند که تمام اسیدهای آمینه ضروری را دریافت می کنند.به علاوه به یاد داشته باشید که هضم برخی منابع پروتئین های گیاهی بیشتر از بقیه طول می کشد.

نمونه هایی از غذاهای گیاهی غنی از پروتئین است:

دانه ها

عدس

آجیل و خشکبار

لوبیا

حبوبات

میوه های خاصی مانند آووکادو

سویا

کنف

برنج

نخود فرنگی

بسیاری از آجیل ها ، غلات و سبزیجات دیگر نیز حاوی مقادیر زیادی پروتئین هستند.

کدام یک برای سلامتی بهتر است؟

هر دو پروتئین برای بدن مفید و ضروری هستند، اما با این وجود پروتئین گیاهی به پروتئین حیوانی برتری دارد چرا که دارای مواد مغذی و فیبر بیشتری است گرچه ممکن است تمام آمینو اسیدها را نداشته باشد. به علاوه پروتئین های گیاهی در کنار تمام مواد مغذی که دارند، کالری خیلی کمی دارند و پروتئین های حیوانی فیبر زیادی ندارند.

داشتن تعادل مناسب اسیدهای آمینه می تواند عضله سازی کرده و به بدن کمک کند تا از ورزش سریع بهبود یابد. درک تفاوت بین پروتئین های گیاهی و حیوانی برای هر کسی که می خواهد از سالم بودن رژیم غذایی خود اطمینان حاصل کند ، مهم است.

گیاه در برابر پروتئین حیوانی

پروتئین های گیاهی و حیوانی از نظر تعداد اسیدهای آمینه موجود در آنها متفاوت است.

یکی از تفاوتهای اصلی بین پروتئینهای گیاهی و حیوانی شامل محتوای اسید آمینه آنهاست.

آمینه اسیدها اجزای سازنده پروتئین هستند. وقتی بدن پروتئین های موجود در غذا را هضم می کند ، آنها را به اسیدهای آمینه تجزیه می کند.

بدن ممکن است در زمان های مختلف به اسیدهای آمینه مختلفی نیاز داشته باشد. بسیاری از مردم بر این باورند که رژیم غذایی باید شامل منابع کامل پروتئین باشد که حاوی همه 9 اسید آمینه ضروری است.

هنگام انتخاب بین منابع پروتئینی گیاهی و حیوانی ، مهم است که سایر عناصر غذایی را که غذاها تأمین می کنند ، در نظر بگیرید.

غذاهای غنی از پروتئین می توانند از نظر تغذیه ای دارای دامنه وسیعی باشند.

منابع خاصی از پروتئین حیوانی می توانند حاوی مقادیر زیادی آهن هم و ویتامین B-12 باشند ، در حالی که برخی از غذاهای گیاهی فاقد این مواد مغذی هستند.

از طرف دیگر ، مواد مغذی مخصوص گیاهان ، به عنوان عناصر غذایی گیاهی ، و برخی از آنتی اکسیدان ها در منابع پروتئین حیوانی وجود ندارد.محصولات حیوانی حاوی چربی اشباع و کلسترول بالاتر از منابع پروتئین گیاهی هستند. به همین دلایل ممکن است فردی مایل باشد از محصولات حیوانی خودداری کند.

بسیاری معتقد بودند کلسترول در رژیم غذایی با بیماری های قلبی عروقی مرتبط است. در حالی که شواهد اخیر نشان می دهد هیچ ارتباط قابل توجهی وجود ندارد ، موسسه پزشکی (IOM) هنوز محدود کردن کلسترول در رژیم غذایی را توصیه می کند .

فیبر عامل مهم دیگری است. فقط غذاهای گیاهی حاوی فیبر هستند که به تعادل سیستم هضم کمک می کند.مصرف پروتئین گیاهی بیشتر همچنین ممکن است سلامت کلی فرد را بهبود بخشد.

نتایج یک متاآنالیز 2016 نشان داد که خوردن پروتئین حیوانی بیشتر ، به ویژه پروتئین حاصل از گوشت قرمز فرآوری شده ، ممکن است خطر مرگ ناشی از بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد.

با این حال ، محققان خاطرنشان کردند که آنها فقط ارتباط بین پروتئین حیوانی و بیماری های قلبی عروقی را در افرادی که حداقل یک عامل خطر مرتبط با سبک زندگی دارند ، مانند سیگار کشیدن ، مصرف زیاد الکل یا اضافه وزن یا چاقی ، پیدا کرده اند.

همچنین نتایج نشان داد که مصرف پروتئین گیاهی بیشتر ممکن است به کاهش این خطر و سایر موارد کمک کند.

به طور کلی ، بهترین روش برای تأمین نیازهای غذایی فرد ، خوردن طیف گسترده ای از غذاها است.

کدام یک برای عضله سازی بهتر است؟

ورزشکاران اغلب پروتئین آب پنیر را برای کمک به عضله سازی انتخاب می کنند.

پروتئین به ترمیم و تجمع عضلات پس از یک تمرین دقیق کمک می کند.

بسیاری از ورزشکاران برای عضله سازی به پروتئین آب پنیر روی می آورند. تجزیه و جذب این نوع پروتئین برای بدن راحت تر است که می تواند آب پنیر را نسبت به سایر منابع مانند گوشت ، تخم مرغ و سبزیجات ترجیح دهد.

بسیاری از افراد مصرف ترکیبی از پروتئین های گیاهی را پس از تمرین توصیه می کنند. این می تواند طیف وسیعی از اسیدهای آمینه را در بدن فراهم کند.

منبع مطلب

فرم ارسال نظر



  ساخت وبلاگ تبلیغاتی  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


رپورتاژ آگهی دائمی در بلاگسازان با 3 لینک فالو رپورتاژ آگهی دائمی در بلاگسازان با 3 لینک فالو مشاهده