مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» آیا تفاوتی بین پرخوری و پرخوری عصبی وجود دارد؟

آیا تفاوتی بین پرخوری و پرخوری عصبی وجود دارد؟

پرخوری عصبی: علائم ، درمان و عوامل خطر

آیا شما یا یکی از عزیزانتان با بیماری پرخوری دست و پنجه نرم می کنید؟ علائم هشدار دهنده ، علائم و گزینه های درمانی را کاوش کنید.

پرخوری چیست؟

بسیاری از ما وقتی احساس تنهایی ، بی حوصلگی و استرس می کنیم ، به غذا روی می آوریم. اما اگر به اختلال خوردن پرخوری عصبی مبتلا هستید ، پرخوری بیشتر شبیه اجبار است. پرخوری با دوره های مکرر پرخوری و به دنبال آن تلاش های زیادی برای جلوگیری از افزایش وزن ، اغلب با استفراغ ، استفاده از ملین ها یا ورزش بیش از حد ، مشخص می شود. این چرخه معیوب پرشویی و پاکسازی می تواند صدمه ای به بدن و سلامت عاطفی شما وارد کند. این می تواند به سیستم گوارشی شما آسیب برساند و عدم تعادل شیمیایی در بدن ایجاد کند که به عملکرد ارگان های اصلی از جمله قلب آسیب می رساند. حتی می تواند کشنده باشد. در حالی که شیوع آن در بین زنان جوان بیشتر است ، ولی پرخوری می تواند زنان و مردان را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد. هنگامی که با اختلال غذا خوردن دست و پنجه نرم می کنید ، زندگی یک نبرد دائمی بین میل به کاهش وزن و اجبار قاطع به پرخوری است. شما نمی خواهید پرخوری کنید - می دانید که پس از آن احساس گناه خواهید کرد و شرمنده خواهید شد - اما بارها و بارها تسلیم می شوید. پس از پایان پرخاشگری ، وحشت ایجاد می شود و برای "خنثی کردن" پرخوری خود به اقدامات جدی روی می آورید ، مصرف ملین ، استفراغ یا دویدن شدید. مهم نیست که چقدر در این چرخه معیوب گرفتار شده باشید ، امید وجود دارد. با درمان و پشتیبانی می توانید چرخه را بشکنید ، یاد بگیرید که احساسات ناخوشایند را به روشی سالم مدیریت کنید و کنترل زندگی خود را دوباره بدست آورید.

همه پرخوری ها پاک کننده نیست

توجه به این نکته مهم است که پرخوری عصبی لزوماً شامل پاکسازی نیست: از بین بردن فیزیکی مواد غذایی از بدن با استفراغ کردن یا استفاده از ملین ها ، تنقیه یا ادرار آورها. اگر با روزه گرفتن ، ورزش بیش از حد و یا رژیم های خراب کردن ، عادت خود را جبران کنید ، این نیز به عنوان پرخوری قلمداد می شود.

آیا شما پرخور هستید؟

آیا با بدن و وزن خود وسواس دارید؟

آیا غذا و رژیم غذایی بر زندگی شما حاکم است؟

آیا می ترسید که وقتی شروع به خوردن غذا می کنید ، نتوانید جلوی آن را بگیرید؟

آیا تا به حال بیمار نشده اید غذا می خورید؟

آیا بعد از غذا خوردن احساس گناه ، شرمندگی یا افسردگی می کنید؟

آیا برای کنترل وزن خود استفراغ می کنید؟

علائم و نشانه های پرخوری عصبی

اگر مدتی است که با بیماری پرخوری زندگی می کنید ، احتمالاً "همه کارها را انجام داده اید" تا عادت های پر خونی و پاکسازی خود را پنهان کنید. احساس شرمندگی از اینکه در کنترل خود با غذا به سختی می توانید احساس شرم کنید ، امری کاملاً انسانی است ، بنابراین به احتمال زیاد بیش از حد پرهیز می کنید. اگر یک جعبه دونات بخورید ، جای آنها را می گیرید تا دوستان یا خانواده متوجه نشوند. هنگام خرید غذا برای پرخوری ، ممکن است در چهار بازار جداگانه خرید کنید تا جستجوگر حدس نزند. اما علی رغم زندگی مخفی شما ، احتمالاً نزدیکترین افراد به شما این حس را دارند که چیزی درست نیست.

علائم و نشانه های پرخوری

عدم کنترل بر غذا خوردن. قادر به قطع غذا تا نقطه ناراحتی جسمی و درد نیست. 

پنهان کاری در اطراف غذا خوردن. رفتن به آشپزخانه بعد از اینکه بقیه به رختخواب رفتند. بیرون رفتن تنها با غذاهای غیر منتظره. 

خوردن مقادیر غیرمعمول زیاد غذا بدون تغییر در وزن. 

ناپدید شدن غذا ، تعداد زیادی لفاف خالی یا ظروف غذا در زباله ها ، یا انباشته های پنهان غذای بی ارزش. 

تناوب بین پرخوری و روزه داری. به ندرت وعده های غذایی معمولی می خورید ، وقتی صحبت از غذا می شود همه چیز یا هیچ چیز نیست.

علائم و نشانه های تخلیه

رفتن به دستشویی بعد از غذا. غالباً بعد از غذا ناپدید می شوید تا پرتاب شود. آب روان برای پنهان کردن صداهای استفراغ. 

استفاده از ملین ، ادرار آور یا تنقیه بعد از خوردن غذا. یا مصرف قرص های رژیمی یا استفاده از سونا برای "عرق کردن" وزن آب.

بوی استفراغ. دستشویی یا حتی شخص ممکن است بوی استفراغ بدهد. آنها ممکن است سعی کنند بو را با دهانشویه ، عطر ، خوشبو کننده هوا ، آدامس یا نعناع پوشانند. 

ورزش بیش از حد بعد از غذا خوردن. فعالیت های معمول شامل کالری سوزهایی با شدت بالا مانند دویدن یا ایروبیک است.

علائم و نشانه های جسمی

برای ایجاد استفراغ ، پینه یا جای زخم در انگشتان دست یا انگشتان به گلوی آنها نمی چسبد.

گونه های پف کرده ناشی از استفراغ مکرر. 

تغییر رنگ دندان در اثر قرار گرفتن در معرض اسید معده هنگام بالا انداختن. ممکن است زرد ، پارچه ای یا شفاف به نظر برسد. 

کمبود وزن ندارم مردان و زنان مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً دارای وزن طبیعی یا کمی اضافه وزن هستند. كمبود وزن هنگام پاك كردن ممكن است نشان دهنده نوع پاك كننده بی اشتهايی باشد. 

نوسانات مکرر وزن ، 10 پوند یا بیشتر به دلیل جایگزینی بیش از حد و پاکسازی.

دلایل پرخوری و عوامل خطر

هیچ دلیل واحدی برای پرخوری وجود ندارد. در حالی که اعتماد به نفس پایین و نگرانی در مورد وزن و تصویر بدن نقش اصلی را بازی می کند ، عوامل موثر دیگری نیز وجود دارد. ممکن است در مدیریت احساسات خود به روشی سالم مشکل داشته باشید و هنگام احساس عصبانیت ، افسردگی ، استرس یا اضطراب از غذا خوردن به عنوان یک تخلیه هیجانی ، پرخوری و پاکسازی استفاده کنید.

عوامل خطر برای پرخوری پرخوری شامل موارد زیر است:

تصویر بد از بدن ، به ویژه هنگامی که با رژیم های غذایی دقیق همراه باشد. 

عزت نفس پایین ، اغلب ناشی از افسردگی ، کمال گرایی یا یک محیط حیاتی در خانه است. 

تغییرات استرس زای زندگی ، مانند جدایی ، رفتن به دانشگاه ، شروع کار جدید یا بلوغ. 

سابقه ضربه یا سو استفاده این موارد شامل مواردی مانند تجاوز ، بی توجهی به کودکان یا سو استفاده ، روابط خانوادگی آشفته یا مرگ یکی از عزیزان است.

اثرات پرخوری عصبی

هنگامی که با بیماری پرخوری زندگی می کنید بدن خود را - و حتی زندگی خود را در معرض خطر قرار می دهید. خطرناک ترین عارضه جانبی پرخوری آب زدایی ناشی از پاکسازی است. استفراغ ، ملین ها و داروهای ادرار آور می توانند باعث عدم تعادل الکترولیت در بدن شوند که معمولاً به صورت سطح پایین پتاسیم است. سطح پایین پتاسیم طیف وسیعی از علائم را درگیر می کند ، از بی حالی و تفکر ابری گرفته تا ضربان قلب نامنظم و مرگ. مقادیر مزمن پتاسیم همچنین می تواند منجر به نارسایی کلیه شود. 

دریافت کمک برای بیماری پرخوری

صرف نظر از اینکه چه مدت با بیماری پرخوری و مجادله دست و پنجه نرم می کنید ، می توانید چرخه پر خونی و پاکسازی را بشکنید و نسبت به غذا و بدن خود نگرش سالم تری داشته باشید.

مراحل بهبودی پرخوری عصبی

بپذیرید که مشکلی دارید. تا به حال ، شما این ایده را سرمایه گذاری کرده اید که اگر وزن بیشتری کاهش دهید و آنچه را می خورید کنترل کنید ، زندگی بهتر خواهد شد - که بالاخره احساس خوبی خواهید داشت. اولین قدم در بهبود بیماری پرخوری اعتراف به این است که رابطه شما با غذا مخدوش و خارج از کنترل است. 

با یکی صحبت کن. ممکن است دشوار باشد که درمورد آنچه که شما پشت سر می گذارید صحبت کنید ، خصوصاً اگر مدتها بود که پرخوری خود را مخفی نگه داشته اید. شما ممکن است از آنچه دیگران فکر می کنند شرم آور ، دوسو گرا باشید و یا ترسیده باشید. اما مهم است که درک کنیم شما تنها نیستید. شنونده خوبی پیدا کنید - کسی که در تلاش برای بهتر شدن از شما حمایت می کند. 

از افراد ، مکان ها و فعالیت هایی که وسوسه پرخوری یا پاکسازی را تحریک می کنند ، دوری کنید.ممکن است لازم باشد از دیدن مجلات مد یا تناسب اندام خودداری کنید ، وقت کمتری را با دوستانی که به طور مداوم رژیم می گیرند و در مورد کاهش وزن صحبت می کنند بگذرانید و از وب سایت های کاهش وزن و سایت های "pro-mia" که بیماری پرخوری را گسترش می دهند دور باشید. در مورد برنامه ریزی غذا و پخت و پز مجلات و نمایش ها نیز ممکن است لازم باشد مراقب باشید. 

هرگونه اختلال خلقی اساسی را برطرف کنید. معمولاً مبتلایان به پرخوری عصبی از افسردگی یا اضطراب رنج می برند . دریافت کمک برای شرایط مشترک برای بهبود بیماری پرخونی بسیار حیاتی است. 

به دنبال کمک حرفه ای باشید. مشاوره و پشتیبانی از متخصصان آموزش دیده اختلالات خوردن می تواند به شما کمک کند تا سلامتی خود را بازیابید ، دوباره یاد بگیرید که به طور طبیعی غذا بخورید و نگرش های سالم تری در مورد غذا و بدن ایجاد کنید.

نکته بهبودی بولیمیا 1: چرخه پرش و پاکسازی را بشکنید

اولین قدم در بهبود بیماری پرخوری پرهیز از توقف چرخه معیوب پرشویی و پاکسازی است. برای انجام این کار ضروری است که سعی در رژیم گرفتن را ترک کنید. رژیم گرفتن باعث چرخه تخریب پرخوری و پاکسازی بولیمیا می شود. کنایه از این است که هرچه رژیم غذایی سخت تر باشد ، احتمال اینکه شما مشغول غذا شوید ، حتی وسواس به خرج می دهید. وقتی خود را گرسنه می کنید ، بدن شما با ولع شدید به شما پاسخ می دهد - این روش درخواست تغذیه مورد نیاز است.

با افزایش تنش ، گرسنگی و احساس محرومیت ، اجبار به خوردن برای مقاومت در برابر آن بسیار قدرتمند می شود: یک غذای "ممنوع" خورده می شود. یک قانون رژیم غذایی شکسته است با داشتن یک ذهنیت همه یا هیچ ، احساس می کنید که هر لغزشی در رژیم غذایی یک شکست کامل است. بعد از خوردن یک لقمه بستنی ، ممکن است فکر کنید ، "من قبلاً آن را دمیده ام ، بنابراین ممکن است همه چیز را تمام کنم."

متأسفانه ، تسکینی که پرخوری به ارمغان می آورد بسیار کوتاه مدت است. بلافاصله بعد ، احساس گناه و احساس انزجار از خود به وجود آمد. و بنابراین شما تصفیه می کنید تا جبران تجمع برای کنترل مجدد قدرت را جبران کنید. اما پاکسازی فقط پرخوری را تقویت می کند. اگرچه ممکن است به خود بگویید این آخرین بار است ، اما در پشت ذهن شما صدایی وجود دارد که می گوید در صورت از دست دادن کنترل مجدد ، همیشه می توانید ملین ها را پرتاب یا استفاده کنید. با این حال ، پاکسازی به پاک کردن تخته سنگ بعد از پرخوری نزدیک نیست.

پاکسازی مانع از افزایش وزن نمی شود

پاکسازی در از بین بردن کالری موثر نیست ، به همین دلیل است که بیشتر افراد مبتلا به پرخوری عصبی با گذشت زمان افزایش می یابند. استفراغ بلافاصله بعد از غذا خوردن بیش از 50٪ کالری مصرفی را از بین نمی برد - معمولاً بسیار کمتر. این به این دلیل است که جذب کالری از لحظه قرار دادن غذا در دهان آغاز می شود. ملین ها و داروهای ادرار آور حتی کمتر مثر هستند. ملین ها فقط 10٪ کالری خورده شده را از بین می برند و دیورتیک ها به هیچ وجه از بین می روند. ممکن است بعد از مصرف آنها وزن کمتری داشته باشید ، اما این تعداد کم ترازو به دلیل کاهش آب است ، نه کاهش وزن واقعی.

نکته 2: ارتباط سالم تری با غذا برقرار کنید

وقتی تلاش برای محدود کردن کالری را متوقف کردید و از قوانین سختگیرانه رژیم پیروی کردید ، دیگر هوس و فکر غذا نخواهید کرد. با خوردن غذا به طور معمول ، می توانید چرخه پرش و پاکسازی را بشکنید و همچنان به وزنی سالم و جذاب برسید.

به گرسنگی خود توجه کنید. منتظر نمانید تا گرسنه شوید. این فقط منجر به پرخوری می شود! به محض مشاهده گرسنگی متوسط ​​غذا بخورید.

به طور منظم غذا بخورید. از وعده های غذایی صرف نظر نکنید. سعی کنید بیش از 4 ساعت بدون وعده غذایی یا میان وعده نگذارد.

غذاها را محدود نکنید. وقتی چیزی از حد مجاز خارج شود وسوسه انگیزتر می شود. به جای اینکه بگویید "من هرگز نمی توانم بستنی بخورم" ، بگو "من بستنی را به عنوان یک درمان گاه به گاه می خورم."

بر آنچه می خورید تمرکز کنید. هر چند وقت یک بار تقریباً در حالت خلسه به سر می برید ، حتی از آنچه مصرف می کنید لذت نمی برید؟ به جای اینکه بدون ذهن غذا بخورید ، یک خوراکی ذهن آگاه باشید . آهسته و خوش طعم بافت ها و طعم ها. نه تنها غذای کمتری خواهید خورد بلکه از آن لذت بیشتری خواهید برد.

نکته 3: یاد بگیرید که احساسات ناخوشایند را تحمل کنید

گرچه پرخوری اغلب با رژیم غذایی بیش از حد سخت که نتیجه معکوس دارد ، ایجاد می شود ، اما همچنین می تواند روشی برای کنترل یا بی حسی روحیه ها یا احساسات ناخوشایند باشد.

دفعه دیگر که تمایل به پرخوری دارید ، از خود بپرسید که آیا اتفاق دیگری رخ داده است یا خیر. آیا احساس شدیدی دارید که می خواهید از آن اجتناب کنید؟ آیا می خواهید غذا بخورید تا آرام شوید ، خود را راحت کنید یا کسالت را برطرف کنید؟ در این صورت ، به جای استفاده از غذا به عنوان حواس پرتی ، لحظه ای وقت بگذارید و هر کاری را که انجام می دهید متوقف کنید و در مورد آنچه در داخل اتفاق می افتد تحقیق کنید.

احساسی را که احساس می کنید شناسایی کنید. آیا اضطراب است؟ شرمنده؟ ناامیدی؟ عصبانیت؟ تنهایی؟ ترس؟ پوچی؟

تجربه ای را که دارید تجربه کنید. اجتناب و مقاومت فقط احساسات منفی را قویتر می کند. درعوض ، سعی کنید آنچه را که احساس می کنید بدون قضاوت بپذیرید.

در مورد آنچه اتفاق می افتد کاوش کنید. احساسات را در کجای بدن احساس می کنید؟ چه نوع افکاری از سر شما عبور می کند؟

از خودتان فاصله بگیرید. درک کنید که شما احساسات خود نیستید. احساسات در حال گذراندن حوادث هستند ، مانند ابرهایی که در آسمان حرکت می کنند. آنها مشخص نمی کنند شما کی هستید.

نشستن با احساسات ممکن است در ابتدا بسیار ناخوشایند باشد. شاید حتی غیرممکن باشد. اما همانطور که در برابر تمایل به پرخوری مقاومت می کنید ، خواهید فهمید که مجبور نیستید تسلیم شوید. حتی احساساتی که احساس تحمل نمی کنند فقط موقتی هستند. اگر شما از مبارزه با آنها دست بردارید ، آنها به سرعت عبور خواهند کرد شما هنوز کنترل دارید. شما می توانید نحوه پاسخگویی را انتخاب کنید.

نکته 4: افکار ناکارآمد را به چالش بکشید

پرش و پاکسازی پرخوری عصبی غالباً با روشهای ناکارآمد و خود خرابکارانه ای ایجاد می شود که اعتماد به نفس شما را تضعیف می کند ، همه چیز را در یک عکس العمل منفی غیر واقعی قرار می دهد و احساس ناتوانی ، ناکافی بودن و شرمندگی می کند. اما می توانید یاد بگیرید که جلوی این عادتهای ناسالم را بگیرید.

ذهنیت های آسیب رسان که به پرخوری عصبی دامن می زنند

تفکر همه یا هیچ. شما حداقل وقتی به فکر خودتان می آیید ، سایه های خاکستری را سخت می بینید. اگر بی عیب و نقص نباشید ، کاملاً شکست خورده اید و ممکن است زیاده روی کنید.

استدلال عاطفی. شما اعتقاد دارید اگر راه خاصی احساس می کنید ، باید درست باشد. "من احساس چربی می کنم" یعنی "من چاق هستم". "احساس ناامیدی می کنم" یعنی هرگز بهتر نخواهی شد.

باید ، نباید ، و باید گفت. شما خود را به یک سری قوانین سخت گیرانه نگه دارید ("من نباید فلان غذا را بخورم" ، "من باید A را مستقیم بگیرم" ، "من همیشه باید کنترل داشته باشم" و غیره) و در صورت شکستن خود را کتک بزنید آنها

برچسب زدن شما بر اساس اشتباهات و کاستی های درک شده خود را نام می برید. "من از ظاهر خود ناراضی هستم" می شود "من نفرت انگیز هستم". لیز خوردن به بالا می شود "من یک شکست هستم."

فاجعه بار شما به بدترین حالت می روید. به عنوان مثال اگر در بهبودی عقب نشینی کنید ، تصور می کنید که هیچ امیدی به بهبودی ندارید.

افکار خود را بر روی جایگاه شاهد قرار دهید

هنگامی که الگوهای افکار مخربی را که به طور پیش فرض انجام می دهید شناسایی کردید ، می توانید با سوالاتی از قبیل:

"چه شواهدی وجود دارد که این فکر درست است؟ درست نیست؟"

"به دوستی که این فکر را داشت چه می توانم بگویم؟"

"آیا روش دیگری برای بررسی وضعیت وجود دارد یا یک توضیح جایگزین؟"

"چگونه ممکن است به این وضعیت نگاه کنم اگر به بیماری پرخوری ندارم؟"

هنگامی که افکار منفی خود را بررسی می کنید ، ممکن است از سرعت خرد شدن آنها متعجب شوید. در این فرآیند ، شما دیدگاه متعادل تری ایجاد خواهید کرد.

کمک به شخص مبتلا به پرخونی

اگر شک دارید که دوست یا عضوی از خانواده شما به بیماری پرخوری قلبی مبتلا باشد ، با او در مورد نگرانی های خود صحبت کنید. ممکن است عزیز شما پرخوری و پاکسازی را انکار کند ، اما این احتمال وجود دارد که او از فرصت پیشگویی در مورد مبارزات استقبال کند.

در هر صورت ، هرگز نباید پرخوری را نادیده گرفت. سلامت جسمی و عاطفی فرد در معرض خطر است. در حالی که نمی توانید کسی را مجبور به بهتر شدن کنید ، مواردی وجود دارد که می توانید برای کمک به آنها انجام دهید .

اگر عزیز شما مبتلا به پرخوری است

دلسوزی و پشتیبانی را ارائه دهید. به خاطر داشته باشید که ممکن است فرد دچار حالت دفاعی یا عصبانی شود. اما اگر او باز شد ، بدون قضاوت گوش دهید و مطمئن شوید که فرد می داند که برای شما مهم است.

از توهین ، تاکتیک های ترساندن ، گناه کشی و اظهار نظرهای شخصی خودداری کنید. از آنجا که پرخوری عصبی غالباً در اثر استرس ، اعتماد به نفس پایین و شرم ایجاد می شود ، منفی نگری فقط باعث بدتر شدن آن می شود.

برای تغذیه سالم ، ورزش و تصویر بدن مثال خوبی بزنید. درباره بدن خود یا دیگران نظرات منفی ندهید.

محدودیت های خود را بپذیرید. کارهای زیادی وجود ندارد که بتوانید برای رفع "پرخوری" عزیزانتان انجام دهید. فرد مبتلا به پرخوری عصبی باید تصمیم بگیرد که به جلو حرکت کند.

مراقب خودت باش. بدانید چه زمانی می توانید برای خود از یک مشاور یا یک متخصص بهداشت مشاوره بگیرید. مقابله با یک اختلال خوردن استرس زا است و اگر سیستم حمایتی خود را داشته باشید به شما کمک می کند.


اسباب بازی
فرم ارسال نظر





  ساخت وبلاگ تبلیغاتی  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


پکیج های تبلیغاتی هدفمند و تحت سئو در بلاگسازان پکیج های تبلیغاتی هدفمند و تحت سئو در بلاگسازان مشاهده