ورود عضویت

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی

ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک

می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟

وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!

وبلاگ سبک زندگی

۴ سال پیش

» اثرات طولانی مدت پرتودرمانی برای سرطان سینه چیست؟

پرتودرمانی برای سرطان سینه

پرتودرمانی برای سرطان سینه از پرتوهای پرانرژی اشعه ایکس، پروتون ها یا سایر ذرات برای کشتن سلول های سرطانی استفاده می کند. سلول‌های با رشد سریع، مانند سلول‌های سرطانی، نسبت به سلول‌های طبیعی بیشتر مستعد تأثیرات پرتودرمانی هستند.

اشعه ایکس یا ذرات بدون درد و نامرئی هستند. شما پس از درمان رادیواکتیو نیستید، بنابراین حضور در اطراف افراد دیگر، از جمله کودکان، ایمن است.

پرتودرمانی برای سرطان سینه ممکن است از طریق:

• تشعشعات خارجی. دستگاهی تشعشع را از خارج از بدن شما به سینه می رساند. این رایج ترین نوع پرتودرمانی است که برای سرطان سینه استفاده می شود.

• پرتودرمانی داخلی (براکی تراپی). پس از انجام عمل جراحی برای برداشتن سرطان، پزشک به طور موقت یک دستگاه پرتورسانی را در سینه شما در ناحیه ای که سرطان قبلا وجود داشت قرار می دهد. یک منبع رادیواکتیو برای مدت کوتاهی در طول درمان شما در دستگاه قرار می گیرد.

پرتودرمانی ممکن است برای درمان سرطان سینه تقریباً در هر مرحله استفاده شود. پرتودرمانی روشی موثر برای کاهش خطر عود سرطان سینه پس از جراحی است. علاوه بر این، معمولاً برای کاهش علائم ناشی از سرطانی که به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته است (سرطان متاستاتیک سینه) استفاده می‌شود.

محصولات و خدمات

• مرکز سرطان مایو کلینیک

چرا این کار انجام شده است

پرتودرمانی سلول های سرطانی را از بین می برد. اغلب بعد از جراحی برای کاهش خطر عود سرطان استفاده می شود. همچنین می توان از آن برای تسکین درد و سایر علائم سرطان پیشرفته سینه استفاده کرد.

تابش بعد از لامپکتومی

اگر در حال انجام عمل جراحی برای برداشتن سرطان سینه و دست نخورده باقی ماندن بافت پستان (لومپکتومی یا جراحی حفظ پستان) هستید، پزشک ممکن است پس از عمل، پرتودرمانی را برای از بین بردن سلول های سرطانی باقیمانده توصیه کند. افزودن پرتو بعد از لامپکتومی خطر بازگشت سرطان در سینه آسیب دیده را کاهش می دهد.

لامپکتومی همراه با پرتودرمانی اغلب به عنوان درمان حفظ پستان شناخته می شود. این نوع درمان به اندازه برداشتن تمام بافت پستان (ماستکتومی) موثر است. در شرایط خاص که خطر عود بسیار کم است، پزشک ممکن است گزینه اجتناب از پرتودرمانی پس از لامپکتومی را نیز مطرح کند.

پس از لامپکتومی، گزینه های پرتودرمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تابش به کل پستان. یکی از رایج ترین انواع پرتودرمانی پس از لامپکتومی، پرتودهی خارجی کل پستان (تابش کل سینه) است.

• تابش بخشی از پستان. پرتودرمانی بخشی از پستان (پرتودهی جزئی پستان) ممکن است گزینه ای برای برخی از سرطان های پستان در مراحل اولیه باشد. این روش تابش داخلی یا خارجی را به ناحیه اطراف جایی که سرطان برداشته شده است هدایت می کند.

تابش بعد از ماستکتومی

پس از ماستکتومی نیز می توان از پرتو درمانی استفاده کرد. در این شرایط، تابش می‌تواند سلول‌های سرطانی باقیمانده را از بین ببرد و خطر عود سرطان در بافت‌های باقی‌مانده دیواره قفسه سینه یا غدد لنفاوی را کاهش دهد.

پزشک هنگام تعیین اینکه آیا باید بعد از ماستکتومی تحت پرتودرمانی قرار بگیرید یا خیر، بررسی می کند که آیا شما موارد زیر را دارید یا خیر:

• غدد لنفاوی با علائم سرطان سینه. غدد لنفاوی زیر بغل (زیر بغل) که آزمایش آنها برای سلول های سرطانی مثبت است، نشانه این است که برخی از سلول های سرطانی به خارج از سینه گسترش یافته اند.

• اندازه تومور بزرگ. سرطان سینه بزرگتر از حدود 2 اینچ (5 سانتی متر) معمولاً خطر عود بیشتری نسبت به سرطان های کوچکتر دارد.

• حاشیه های بافتی با علائم سرطان سینه. پس از برداشتن بافت پستان، حاشیه‌های بافت برای علائم سلول‌های سرطانی بررسی می‌شوند. حاشیه های بسیار باریک یا حاشیه هایی که برای سلول های سرطانی مثبت می شوند، یک عامل خطر برای عود هستند.

تابش برای سرطان پستان پیشرفته موضعی

از پرتودرمانی نیز می توان برای درمان موارد زیر استفاده کرد:

• سرطان های سینه که با جراحی قابل برداشتن نیستند.

• سرطان سینه التهابی، یک نوع سرطان تهاجمی که به کانال های لنفاوی پوستی که سینه را می پوشاند گسترش می یابد. این نوع سرطان معمولاً با شیمی درمانی قبل از ماستکتومی و به دنبال آن پرتو درمانی برای کاهش احتمال عود درمان می شود.

پرتو برای مدیریت سرطان سینه متاستاتیک

اگر سرطان سینه شما به سایر قسمت‌های بدن شما گسترش یافته (متاستاز داده است)، ممکن است پرتودرمانی برای کوچک کردن سرطان و کمک به کنترل علائمی مانند درد توصیه شود.

خطرات

عوارض جانبی پرتودرمانی بسته به نوع درمان و بافت هایی که درمان می شوند به طور قابل توجهی متفاوت است. عوارض جانبی در پایان پرتودرمانی شما بسیار مهم است. پس از اتمام جلسات، ممکن است چندین روز یا چند هفته طول بکشد تا عوارض جانبی برطرف شود.

عوارض جانبی رایج در طول درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خستگی خفیف تا متوسط

تحریک پوست، مانند خارش، قرمزی، لایه برداری یا تاول، مشابه آنچه ممکن است با آفتاب سوختگی تجربه کنید.

تورم سینه

بسته به اینکه کدام بافت در معرض قرار می گیرد، پرتودرمانی ممکن است باعث یا افزایش خطرات زیر شود:

تورم بازو (ادم لنفاوی) اگر غدد لنفاوی زیر بازو درمان شوند

آسیب یا عوارض منجر به برداشتن ایمپلنت در صورت انجام بازسازی سینه با ایمپلنت پس از ماستکتومی

به ندرت، پرتودرمانی ممکن است باعث یا افزایش خطر موارد زیر شود:

شکستگی دنده یا حساسیت دیواره قفسه سینه

بافت ریه ملتهب یا آسیب قلبی

سرطان های ثانویه، مانند سرطان استخوان یا ماهیچه (سارکوم) یا سرطان ریه

قبل از پرتودرمانی، با تیم پرتودرمانی خود ملاقات خواهید کرد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

انکولوژیست پرتو، پزشکی که در درمان سرطان با پرتو تخصص دارد. انکولوژیست پرتو درمانی شما درمان مناسب را برای شما تعیین می کند، پیشرفت شما را دنبال می کند و در صورت لزوم درمان شما را تنظیم می کند.

یک فیزیکدان پزشکی انکولوژی پرتو و یک دزیمتریست که محاسبات و اندازه گیری هایی را در مورد دوز پرتو و تحویل آن انجام می دهد.

یک پرستار انکولوژی پرتو، پزشک پرستار یا دستیار پزشک، که به سؤالات مربوط به درمان ها و عوارض جانبی پاسخ می دهد و به شما کمک می کند تا سلامت خود را در طول درمان مدیریت کنید.

پرتودرمانگرها که تجهیزات پرتودرمانی را کار می کنند و درمان های شما را انجام می دهند.

قبل از شروع درمان، انکولوژیست پرتودرمانی سابقه پزشکی شما را با شما بررسی می‌کند و برای تعیین اینکه آیا از پرتودرمانی سود می‌برید یا خیر، از شما معاینه فیزیکی می‌کند. پزشک شما همچنین در مورد مزایای بالقوه و عوارض جانبی پرتودرمانی شما صحبت خواهد کرد.

قبل از پرتودرمانی خارجی

قبل از اولین جلسه درمانی خود، یک جلسه برنامه ریزی پرتودرمانی (شبیه سازی) را پشت سر می گذارید، که در آن یک انکولوژیست پرتودرمانی با دقت از ناحیه سینه شما نقشه می کشد تا مکان دقیق درمان شما را هدف قرار دهد.

در طول شبیه سازی:

یک پرتودرمانگر به شما کمک می کند تا در بهترین موقعیت برای هدف قرار دادن ناحیه آسیب دیده و جلوگیری از آسیب به بافت طبیعی اطراف قرار بگیرید. گاهی اوقات از پدها یا وسایل دیگر برای کمک به حفظ موقعیت استفاده می شود.

شما یک سی تی اسکن انجام می دهید تا انکولوژیست پرتودرمانی بتواند محل درمان و بافت های نرمال را پیدا کند تا از آن اجتناب شود. هنگامی که تجهیزات سی تی در اطراف شما حرکت می کنند، نویز را می شنوید. سعی کنید آرام باشید و تا جایی که ممکن است بی حرکت بمانید تا از درمان های منسجم و دقیق اطمینان حاصل کنید.

یک پرتودرمانگر ممکن است بدن شما را با جوهر نیمه دائمی یا با نقاط خالکوبی دائمی کوچک مشخص کند. این علائم، پرتودرمانگر را در اجرای پرتو راهنمایی می کند. هنگام شست و شو مراقب باشید تا از پاک شدن لکه ها جلوگیری کنید.

دوزیمتر، فیزیکدان پرتو و انکولوژیست پرتو از نرم افزار کامپیوتری برای برنامه ریزی پرتو درمانی که دریافت خواهید کرد استفاده می کنند. هنگامی که شبیه سازی و برنامه ریزی کامل شد و بررسی های متعدد تضمین کیفیت انجام شد، می توانید درمان را شروع کنید.

قبل از پرتودرمانی داخلی

قبل از شروع پرتودرمانی داخلی (براکی تراپی)، دستگاه مخصوصی برای قرار دادن مواد رادیواکتیو در ناحیه ای که سرطان برداشته شده قرار می گیرد. این ممکن است در طول جراحی سرطان شما یا به عنوان یک روش جداگانه چند روز بعد انجام شود.

آنچه می توانید انتظار داشته باشید

پرتودرمانی معمولاً سه تا هشت هفته پس از جراحی شروع می شود مگر اینکه شیمی درمانی برنامه ریزی شده باشد. هنگامی که شیمی درمانی برنامه ریزی می شود، پرتو درمانی معمولاً سه تا چهار هفته پس از پایان شیمی درمانی شروع می شود. شما احتمالاً به عنوان سرپایی در بیمارستان یا سایر مراکز درمانی پرتودرمانی خواهید داشت.

یک برنامه درمانی متداول (دوره) از لحاظ تاریخی شامل یک پرتودرمانی در روز، پنج روز در هفته (معمولا از دوشنبه تا جمعه)، به مدت پنج یا شش هفته است. این دوره هنوز هم معمولاً در افرادی که نیاز به تشعشع به غدد لنفاوی دارند استفاده می شود.

پزشکان به طور فزاینده ای برنامه های درمانی کوتاه تری را توصیه می کنند (درمان هیپوفرکشن). تابش کامل سینه اغلب به یک تا چهار هفته کاهش می یابد. تابش جزئی سینه ممکن است در پنج روز یا کمتر کامل شود. این برنامه‌های درمانی هیپوفرکشن‌شده به همان اندازه طولانی‌تر عمل می‌کنند و ممکن است خطر برخی عوارض جانبی را کاهش دهند. انکولوژیست پرتودرمانی شما می تواند به تصمیم گیری در مورد رشته ای که برای شما مناسب است کمک کند.

در طول تشعشعات خارجی

یک جلسه پرتودرمانی خارجی معمولی معمولاً از این روند پیروی می کند:

هنگامی که به بیمارستان یا مرکز درمانی می رسید، به اتاق خاصی منتقل می شوید که به طور خاص برای پرتودرمانی استفاده می شود.

ممکن است لازم باشد لباس های خود را درآورید و لباس بیمارستان بپوشید.

پرتودرمانگر به شما کمک می کند تا در موقعیتی که در طول فرآیند شبیه سازی در آن قرار داشتید برسید.

درمانگر ممکن است تصاویر یا اشعه ایکس بگیرد تا مطمئن شود که شما در موقعیت صحیح قرار گرفته اید.

درمانگر اتاق را ترک می کند و دستگاهی را که تابش می دهد (شتاب دهنده خطی) روشن می کند.

اگرچه درمانگر در طول درمان در اتاق نیست، او شما را از اتاق دیگری روی صفحه تلویزیون زیر نظر می گیرد. معمولاً شما و درمانگر می توانید از طریق اینترکام صحبت کنید. اگر احساس بیماری یا ناراحتی می کنید، به درمانگر خود بگویید که در صورت لزوم می تواند روند را متوقف کند.

تحویل اشعه ممکن است فقط چند دقیقه طول بکشد، اما انتظار داشته باشید که برای هر جلسه 15 تا 45 دقیقه وقت صرف کنید، زیرا ممکن است چندین دقیقه طول بکشد تا شما را دقیقاً در همان موقعیت قرار دهید. این مرحله ارائه دقیق پرتودرمانی را تضمین می کند.

پرتودرمانی بدون درد است. ممکن است از دراز کشیدن در وضعیت مورد نیاز احساس ناراحتی کنید، اما این معمولاً کوتاه مدت است.

بعد از جلسه، شما آزاد هستید که به فعالیت های معمولی خود بپردازید. هر اقدام خودمراقبتی را در خانه که پزشک یا پرستار توصیه می کند، مانند مراقبت از پوست خود انجام دهید.

در برخی شرایط، پس از اتمام جلسات اصلی پرتودرمانی، پزشک ممکن است افزایش پرتودرمانی را توصیه کند. این معمولاً به معنای کسری اضافی از تابش است که به محل بالاترین نگرانی یا چهار تا پنج روز دیگر درمان هدایت می شود. به عنوان مثال، پس از کامل شدن پرتودهی کل سینه، معمولاً به ناحیه‌ای که سرطان برداشته شده است، تشعشعات بیشتری داده می‌شود.

در طول تشعشعات داخلی

برای تشعشعات داخلی، منبع رادیواکتیو یک یا دو بار در روز به مدت چند دقیقه در دستگاه انتقال تشعشع کاشته شده وارد می شود. این کار معمولا به صورت سرپایی انجام می شود و می توانید بین جلسات آن را ترک کنید.

پس از اتمام دوره درمان، دستگاه پرتورسانی برداشته می شود. ممکن است قبل از این اتفاق به شما داروی مسکن داده شود. این ناحیه ممکن است برای چند روز یا چند هفته با بهبودی بافت پس از جراحی و پرتودرمانی درد یا حساس باشد.

نتایج

پس از تکمیل پرتودرمانی، انکولوژیست پرتودرمانی یا سایر متخصصان پزشکی، بازدیدهای بعدی را برای نظارت بر پیشرفت شما، بررسی عوارض جانبی دیرهنگام و بررسی علائم عود سرطان برنامه ریزی می کنند. فهرستی از سوالاتی که می خواهید از اعضای تیم مراقبت خود بپرسید تهیه کنید.